ဒီေန႔ သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတုိ႔ ဘာလုပ္တဲ့ေန႔လဲဆုိရင္ ရိကၡာေကာင္းေတြ စုေဆာင္းတဲ့ေန႔ျဖစ္တယ္။ ဘယ္လိုရိကၡာေကာင္းေတြ စုေဆာင္းတဲ့ေန႔လဲဆုိေတာ့ ေန႔တုိင္းလည္း ဘုရားတပည့္ေတာ္တုိ႔ လွဴေနတာပဲဘုရား၊ အဘယ္ေၾကာင့္ ဒီေန႔မွ ရိကၡာေကာင္းေတြ စုတဲ့ေန႔လို႔ ေဟာရပါသလဲဆုိရင္ ေန႔တုိင္းစုေနတဲ့ ရိကၡာေတြက ဘုံဆုိင္ရကၡာေတြ စုေနၾကတာျဖစ္တယ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ ဘုံဆုိင္ျဖစ္ရသလဲဆုိရင္ ေရ၊ မီး၊ မင္း၊ ခုိးသူ မခ်စ္မႏွစ္သက္ေသာသူစတဲ့ ရန္သူမ်ဳိးငါးပါးနဲ႔ မျပတ္ဆက္ဆံေနလို႔ ဘုံဆုိင္။ ဒီေန႔ စုေဆာင္းလုိက္တဲ့ ရိကၡာေကာင္းေတြက ဘယ္ရန္သူမ်ဳိးမွ မဖ်က္ဆီးႏုိင္ဘူး တမလြန္ဘ၀ကုိလည္း ယူသြားလို႔ရတယ္၊ အဲဒါေၾကာင့္ ကုိယ္ပုိင္ရကၡာေကာင္းေတြကုိ စုေနတာျဖစ္တယ္။ ဒီရိကၡာေကာင္းက ဘာလုပ္ဖုိ႔လဲဆုိေတာ့ ကူတုိ႔စီးဖုိ႔ပဲတဲ့၊ ျမတ္စြာဘုရားက (၃၁)ဘုံသား သတၱ၀ါေတြကုိ သနားလြန္းလို႔ မဂ္ဖုိလ္သုိ႔ေရာက္ႏုိင္တဲ့ ကုသုိလ္ေတြကုိ ျပဳေစခ်င္လြန္းလို႔ ဥပမာအမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီ ဥပမာ အမ်ဳိးမ်ဳိးထဲက ဒီေန႔ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ရဲ႕ အလွဴမွာ ကူတုိ႔ေလွကေလး ဥပမာေပးေဟာတဲ့တရားနဲ႔ ဓမၼဒါနျပဳပါ့မယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ တရားနိဒါန္းပ်ဳိးတဲ့အေနနဲ႔ လိုက္ဆုိလိုက္စမ္းပါ။
(ကူတုိ႔ေလွပမာ၊ ရုပ္ခႏၶာ၊ တူစြာမွတ္ၾကေလ)=သုံးေခါက္ဆုိပါ။
ျမတ္စြာဘုရားက ခ်စ္သား ခ်စ္သမီတုိ႔ သင္တုိ႔ရထားတဲ့ ခႏၶာကို္ယ္ႀကီးက ကူတုိ႔ေလွႀကီးနဲ႔တူတယ္။ ကူတုိ႔ေလွဆုိတာ ေခ်ာင္းေတြ ျမစ္ေတြျဖတ္ၿပီး ဒီဘက္ကမ္းကေန ဟုိဘက္ကမ္း၊ ဟုိဘက္ကမ္းကေန ဒီဘက္ကမ္းကုိ ပုိ႔ေပးရတဲ့ကူတုိ႔ေလွ၊ အဲဒီကူတုိ႔ေလွေပၚမွာ ေလွာ္တဲ့လူရယ္၊ စီးတဲ့လူရယ္ လူႏွစ္ေယာက္အၿမဲပါရတယ္။ ကူတုိ႔ေလွေပၚမွာ စီးတဲ့လူရွိမွ ကူတုိ႔ေလွသမားက ေလွာ္ပုိ႔ေပးတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလွစီးတဲ့လူက ဘယ္သူလဲဆုိေတာ့---ဆုိလိုက္--
(နာမ္ခႏၶာမူ၊ ေလွစီးသူ၊ ပုံတူမွတ္ၾကေလ) သုံးေခါက္ဆုိ။
ဟုိဘက္ကမ္းကေန ဒီဘက္ကမ္း၊ ဒီဘက္ကမ္းကေန ဟုိဘက္ကမ္းပုိ႔တဲ့ ကူတုိ႔ေလွစီးၾကသလို္ပဲ ေဟာဒီရုပ္ခႏၶာ ကူတုိ႔ေလွေပၚစီးလိုက္ၾကမည့္ ခရီးသြားေတြက ဘယ္သူေတြလည္းဆုိေတာ့ စိတ္၊ ေစတသိက္နာမ္ခႏၶာေတြ။ စိတ္(၈၉)ပါး။ ေစတသိက္(၅၂)ပါး။ အဲဒီ စိတ္ ေစတသိက္ဆုိတဲ့ နာမ္ခႏၶာေတြက ေလွစီးသမား ခရီးသြားနဲ႔တူတယ္။ အဲဒီေတာ့ စိတ္ ေစတသိက္ဆုိတဲ့ နာမ္ခႏၶာခရီးသြားေတြက အၿမဲပဲ စီးေနၾကေတာ့မွာလားဆုိေတာ့ မဟုတ္ဘူး၊ ေလာကမွာရွိတဲ့ ကူတုိ႔ေလွစီးတဲ့ခရီးသြားေတြ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ဆိပ္ကမ္းေရာက္ဆင္းၿပီး ကိုယ္အလုပ္ရွိရာဌာနကို အႏွံ႔သြားၾကသလိုပဲ၊ အဲဒီ ရုပ္ခႏၶာေပၚ စီးနင္းလိုက္ပါၾကတဲ့ နာမ္ခႏၶာ စိတ္ ေစတသိက္ဆုိတဲ့ ခရီးသြားေတြကလည္း သူတုိ႔လိုခ်င္တဲ့ဆိပ္ကမ္းေရာက္ရင္ ရုပ္ခႏၶာဆုိတဲ့ ကူတုိ႔ေလွႀကီးေပၚကဆင္းၿပီး သူတုိ႔သြားခ်င္တဲ့ေနရာကုိ ခရီးဆက္ၾကရအုံးမယ္တဲ့။
ကူတုိ႔ေလွပမာ၊ ရုပ္ခႏၶာ၊ တူစြာမွတ္ၾကေလ။
နာမ္ခႏၶာမူ၊ ေလွစီးသူ၊ ပုံတူမွတ္ၾကေလ။
အုိ နာ ႏွစ္၀၊ ေလွာ္ပုိ႔ၾက၊ ေန႔ည မဆုိင္းေပ။
ေလာကမွာ လူေတြစီးေနၾကတဲ့ ကူတုိ႔ေလွႀကီးမွာ ဦးစီးနဲ႔ ပဲ့စီးလို႔ ကူတုိ႔သမားႏွစ္ေယာက္ရွိသလို၊ ရုပ္ခႏၶာေလွႀကီးေပၚမွာ လိုက္ပါစီးေနတဲ့ စိတ္ ေစတသိက္ဆုိတဲ့ နာမ္ခႏၶာေလွသမားေတြကုိ ဟုိဘက္ကမ္းေရာက္ေအာင္ ေလွာ္ခတ္ပုိ႔ေနတာက ဇရာဆုိတဲ့ ကူတုိ႔သမားႀကီးရယ္၊ ဗ်ာဓိဆုိတဲ့ ကူတုိ႔သမားႀကီးရယ္ျဖစ္တယ္။ ဒါျဖင့္ ဒီဇရာ ဗ်ာဓိဆုိတဲ့ ကူတုိ႔သမားႀကီးႏွစ္ေယာက္က ဘယ္ဘက္ကမ္းကေန ဘယ္ဘက္ကမ္းကုိ ေလွာ္ပုိ႔ေနၾကတာတုန္းဆုိရင္ ဇာတိပဋိသေႏၶေနတယ္လို႔ေခၚတဲ့ ဒီဘက္ကမ္းကေန မရဏဆုိတဲ့ ဟုိဘက္ကမ္းေရာက္ေအာင္ ပုိ႔ေနၾကတာျဖစ္တယ္။
ေလာကမွာ စီးေနရတဲ့ ကူတုိ႔ေလွသမားေတြက ေန႔လည္ဘက္မွာ ေလွာ္ေနၾကတာျဖစ္တယ္၊ ညဘက္ေရာက္ေတာ့ နားၾကရလိမ့္ဦးမယ္ေလ၊ ဒီရုပ္ခႏၶာ ေလွႀကီးေလွာ္ေနတဲ့ ေလွသမားႀကီးႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ေန႔လည္းမနား ညလည္းမနားရဘူး အၿမဲတန္း ေလွာ္ခတ္ေနၾကရတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ဆုိလုိက္ပါ---
အုိ နာ ႏွစ္၀၊ ေလွာ္ပုိ႔ၾက၊ ေန႔ည မဆုိင္းေပ၊
ဇာတိ ကမ္းမွ၊ မရဏ ကူးၾက လူတုိင္းေလ။
ရုပ္ခႏၶာႀကီး ေလွာ္တာက ဇရာနဲ႔ ဗ်ာဓိ၊ ဇရာက ဦးကေလွာ္၊ ဗ်ာဓိက ပဲ့ကေလွာ္၊ ဇာတိပဋိသေႏၶက ကမ္းလို႔ေခၚဆုိရတဲ့ ဒီမွာဘက္ကမ္းကေန မရဏ ေသျခင္းဘက္ကမ္းေရာက္ေအာင္ ေလွာ္ပုိ႔ေနၾကတာျဖစ္တယ္။ လူေတြကသာ အိပ္္ေနၾကတာ သူတုိ႔ကေတာ့ ေလွာ္ခတ္ေနၾကတယ္ေလ၊ တမနက္လင္းတာနဲ႔ မရဏလမ္းဘက္ နီးသြားတာပဲ မဟုတ္လား။ တေန႔ထက္ တေန႔၊ တလထက္ တစ္လ၊ တႏွစ္ထက္ တစ္ႏွစ္၊ ပုိပုိနီးသြားတယ္ပဲေလ၊ လူတုိင္း ကူတုိ႔စီးေနရတာ၊ ဘယ္သတၱ၀ါမွ မလြတ္ဘူး၊ ကူတုိ႔စီးၿပီး သြားေနၾကတာခ်ည္းပဲ မဟုတ္ပါလား၊ ေလာကမွာ ကူတုိ႔ေလွစီးၿပီး ခရီးသြားတဲ့အခါ မိမိတုိ႔ သြားလိုတဲ့ဆိပ္ကမ္းေရာက္ေတာ့ ဆင္းသြားတဲ့အခါ ခ်မ္းသာတဲ့သူက ရိကၡာေကာင္းေကာင္းနဲ႔ စားခ်င္တဲ့ အစားအစာ၊ ၀တ္ခ်င္တဲ့ အ၀တ္ေတြ၀တ္၊ ျပည့္ျပည့္စုံစုံ လုံလုံေလာက္ေလာက္ ခရီးဆက္ၾကသလို၊ ဆင္းရဲတဲ့သူေတြကေတာ့ ဒုကၡပင္လယ္ေ၀ရေပါ့ေလ၊ အဲဒါေၾကာင့္ ရိကၡာေကာင္းေကာင္းပါမွ လိုအပ္တဲ့ေနရာကို ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ သြားႏုိင္သလို ဒီရုပ္ခႏၶာေလွႀကီးေပၚမွာ ဇရာ ဗ်ာဓိဆုိတဲ့ ေလွသမားႀကီးႏွစ္ေယာက္ေလွာ္လို႔ ေသျခင္းဆုိတဲ့ မရဏကမ္းေရာက္ေအာင္ ခရီးဆက္ရဦးမယ္၊ ဒီေတာ့ သံသရာခရီးမွာ ရုပ္ခႏၶာေလွႀကီးစီးၿပီး ခရီးဆက္ၾကရဦးမယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သံသရာခရီး သြားေနၾကတဲ့ သူေတာ္ေကာင္းအေပါင္းတုိ႔မွာ ရိကၡာေကာင္းေတြ လိုလာၿပီေလ၊ ရိကၡာေကာင္းဆုိတာက အိမ္မွာရွာေဖြစုေဆာင္းထားတဲ့ ပစၥည္းေတြကုိ ဆုိလိုတာ မဟုတ္ဘူးေနာ္။ အဲဒီပစၥည္းေတြက ဟုိဘက္ဘ၀ ရုပ္ခႏၶာေလွေပၚကုိ ယူသြားလို႔မရဘူး၊ ဒီဘ၀ ရုပ္ခႏၶာရဲ႕ ေလွစီးတဲ့အခါေလးမွာပဲ သုံးလို႔ရတယ္ေလ၊ အဲဒီ ပစၥည္းေတြက ရန္သူမ်ဳိး ငါးပါးနဲ႔ ဆက္ဆံေနတာျဖစ္တယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ သံသရာပင္လယ္ႀကီးကလြတ္ေအာင္ ဘာပစၥည္းေတြ ယူသြားရမလဲဆုိေတာ့ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ-ရိကၡာေကာင္းေတြယူသြားရမယ္၊ အဲဒီပစၥည္းေတြကမွ မိမိသြားလိုတဲ့ လူဘုံ၊ နတ္ဘုံ၊ ျဗဟၼာ့ဘုံေတြကုိ သြားႏုိင္မယ္။
ဒါေၾကာင့္ ျမတ္စြားဘုရားက ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာတရားေတြကုိ ယူၾက၊ ဒါမွ သံသရာခရီးမွာ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ က်င့္ႀကံေနထုိင္ရမွာျဖစ္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ သံသရာပင္လယ္မွာ ခႏၶာေလွႀကီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္စီးရေအာင္ ရိကၡာေကာင္းနဲ႔တူတဲ့ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာတရားေတြကို စုေဆာင္းၾကရမယ္ေနာ္။ ကဲဆုိလုိက္---ကုိယ္ေနာက္ပါေၾကာင္း၊ ရိကၡာေကာင္း၊ စုေဆာင္းယူၾကေလ။
ထုိကဲ့သုိ႔ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာ ရိကၡာေကာင္းေတြကုိ ေန႔စဥ္ေန႔တုိင္း က်င့္ႀကံႀကိဳးကုတ္ အားထုတ္ၿပီးေတာ့ နိဗၺာန္တည္းဟူေသာ မအုိရာ၊ မနာရာ၊ မေသရာျဖစ္တဲ့ ဆိပ္ကမ္းသို႔ မိမိ၏ခႏၶာကုိေလွႀကီးေပၚမွာ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာကူးသမားမ်ားနဲ႔ ေလွကေလး ေပ်ာ္ေပ်ာ္စီးႏုိင္ၾကပါေစလို႔ ပတၳနာေအာင္ဆု ျပဳလိုက္ၾကကုန္ရာသတည္း။
(သာဓု၊ သာဓု၊ သာဓု)

သီတဂူစန္းလပမာ ခ်မ္းျမသာယာ ရွိၾကပါေစ။

ရွင္သုခ(မင္းလွ)